Laura (37) doet er alles aan om haar zoontje Raphael (3) een fijne jeugd te geven. Maar omdat ze iedere euro moet omdraaien kan ze hem niet altijd geven wat ze graag zou willen. Juist met Sinterklaas raakt haar dat. Want boven alles wil ze dat Raphael zich gezien voelt en net als andere kinderen kan genieten van de magie van pakjesavond.
Een ongeluk met grote gevolgen
Vier jaar geleden veranderde het leven van Laura ingrijpend. Bij een ernstig scooterongeluk brak ze haar nek en kreeg ze een hersenbloeding. De gevolgen waren groot. Ze hield er niet-aangeboren hersenletsel aan over en revalideert nog steeds. “Ik moest opnieuw leren praten en leren lopen. Tot op de dag van vandaag heb ik er last van. Iedere middag moet ik even slapen om de dag door te komen en soms moet ik tegen Raphael zeggen: ‘mama is moe’ en kunnen er dingen niet.
Ondertussen zorgt Laura in haar eentje voor Raphael. Hij werd te vroeg geboren en heeft extra zorg nodig. Dat vraagt veel van haar, maar tegelijkertijd haalt ze ontzettend veel kracht uit hem. “Hij is mijn alles. Hij is degene voor wie ik vecht en die mij kracht geeft om door te gaan.”
Iedere euro omdraaien
Naast de dagelijkse zorg voor Raphael is rondkomen iedere maand weer een uitdaging. Laura moet voortdurend keuzes maken, maar is creatief geworden in het omgaan met weinig geld. Ze speurt aanbiedingen af, vergelijkt prijzen en denkt ver vooruit om zoveel mogelijk te besparen.
Zo redt ze het meestal nét. Maar zodra er iets onverwachts gebeurt, wordt het lastig. Laatst werden haar medicijnen niet vergoed en moest ze die zelf betalen. Dat betekende direct minder geld voor boodschappen.
“Soms lig ik 's avonds in bed en denk ik: hoe ga ik het nu redden?”
Een gevoel van falen
Nu Raphael ouder wordt, krijgt hij steeds meer oog voor speelgoed dat hij graag zou willen hebben. Hij is gek op auto’s en helemaal gefascineerd door een Lego-draaimolen. Maar die kan Laura niet betalen. “Dan zeg ik: mama heeft daar geen centjes voor.”
Voor Laura zijn dat moeilijke momenten. “Als ik de teleurstelling in zijn ogen zie, krijg ik een faalgevoel. Ik ben er soms bang voor dat hij zich minder voelt, omdat ik hem niet alles kan bieden wat een ‘normaal gezin’ wel kan.”
Die ene Sinterklaas vergeet ze nooit
Laura weet zelf hoe het is om met weinig op te groeien. Uit haar jeugd herinnert ze zich één Sinterklaasviering. Haar moeder had het hele jaar gespaard voor een speelgoedwinkeltje. “Ik was er zó blij mee. Ik herinner het me als de dag van gisteren.”
Vooral het warme gevoel dat het cadeau haar gaf, is haar bijgebleven. Ze voelde zich gezien. Dat gevoel wil ze Raphael ook meegeven.
Meer dan alleen een cadeau
Vorig jaar kreeg Laura via Actie Pepernoot van Kinderhulp de mogelijkheid om een cadeau voor Raphael uit te zoeken dat écht bij hem past. Ze koos een autogarage. “Hij was zó blij! Hij speelt er nog elke dag mee. Als ik hem zie spelen, krijg ik daar zo’n warm gevoel van.”
Voor Laura betekende de hulp meer dan alleen een cadeau. “Omdat ik toen één keer niet hoefde te puzzelen: hoe ga ik deze Sinterklaas doen? Dat gaf even ademruimte en dan kun je zelf ook een stuk meer genieten van Sinterklaas.”
En voor haar nog veel belangrijker: Raphael voelde zich gezien. “Ik weet als geen ander hoe mooi dat gevoel is. En dat is heel bijzonder om samen mee te maken. Daar ben ik heel dankbaar voor.”