Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) en het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) werken samen aan een ‘nieuwe armoedegrens’ voor Nederland. De instituten willen hiermee tot één centrale maatstaf komen voor beleid en samenleving als het gaat om armoede.

Eind juni verscheen het rapport ‘Op weg naar een nieuwe armoedegrens’. Hierin beschrijven het CBS, Nibud en SCP wat zij tot nu toe hebben gedaan en de stappen die zij nog gaan zetten in de aanloop naar het eindrapport in 2024. Lees hier verder…

Minimaal benodigde budget 

Het fundament van de nieuwe armoedegrens is het minimaal benodigde budget om van te leven, zoals het Nibud dat voor verschillende huishoudens berekent. Daarbij kijken ze niet alleen naar het besteedbaar inkomen van huishoudens, maar ook naar hun vermogenspositie. Er wordt rekening gehouden met de uitgaven aan in ieder geval wonen, energie en (indien mogelijk) zorg. Het CBS onderzoekt eind 2023 welke uitgavensposten zij als ‘minimaal noodzakelijk zien’.

Armoede in een breder kader

In de loop van 2024 presenteren de drie instituten de nieuwe armoedegrens in een gezamenlijk eindrapport. Daarbij wordt armoede ook in een breder kader geplaatst. Armoede is niet alleen een kwestie van een tekort aan geld, maar uit zich ook in bijvoorbeeld sociale uitsluiting, kansenongelijkheid, onzekerheid en wantrouwen tegenover andere mensen en instituties.

Hoe kijkt Kinderhulp hier tegenaan?

Dat er breder wordt gekeken dan ‘een tekort aan geld’, wanneer het over armoede gaat, dat zien we als een positieve ontwikkeling. De kansenongelijkheid en de stress die armoede met zich meebrengt moeten niet worden onderschat, en wél worden meegenomen in armoedebeleid.

Bij Kinderhulp hanteren we geen armoedegrens of harde inkomenseis. We hebben een vangnetfunctie. We zijn er altijd voor alle kinderen van 0 tot 21 jaar die in ons land in armoede opgroeien, en daardoor niet altijd kunnen wat leeftijdsgenootjes wel kunnen.

Soms is dat een gezin in de bijstand. Maar soms ook iemand die nét boven de armoedegrens verdient, maar zonder toeslagen minder te besteden heeft dan iemand in de bijstand. En soms hebben ouders een baan, maar hele hoge ziektekosten, of hoge schulden die moeten worden afbetaald. Onderaan de streep betekent dit voor kinderen vaak dat zij geen nieuwe kleding krijgen als het oude te klein is, geen fiets hebben en dat een dagje uit er al helemaal niet in zit.

Eigenlijk zijn er twee vragen van belang wanneer er een aanvraag bij Kinderhulp binnenkomt: komt dit kind door de financiële situatie iets tekort? En zijn gemeente en andere (lokale) voorzieningen niet toereikend? Dan helpt Kinderhulp!